Zobacz też: inne znaczenia tego słowa. Reper – trwale stabilizowany znak geodezyjny osnowy wysokościowej o określonej rzędnej wysokościowej w przyjętym układzie odniesienia. Repery wykorzystywane są do wykonania niwelacji podczas przeprowadzania pomiarów geodezyjnych i są fizyczną realizacją państwowej osnowy wysokościowej. Rozdział 6 rozporzadzenia o EGiB Rodzaje budynków i lokali, których nie wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków. §78 ust. 4 wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, jeżeli łączna liczba tych wiat na działce nie przekracza dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki; Proces podziału działki składa się z kilku kroków. W pierwszym etapie właściciel nieruchomości gruntowej, powinien złożyć wniosek do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o podział nieruchomości. Aby to zrobić, należy zgromadzić niezbędne do rozpatrzenia wniosku dokumenty: – aktualny wypis z rejestru gruntów z 1. Dane z bazy danych ewidencji gruntów i budynków wizualizuje się w postaci mapy ewidencyjnej, której treść stanowią: 1) granice i numery działek ewidencyjnych; 2) punkty graniczne; 3) kontury budynków z oznaczeniem rodzaju budynku lub ich bloków, jeżeli istnieją, a także numery najwyższych kondygnacji budynków lub ich bloków Charakterystyka. Moduł umożliwia prowadzenie ewidencji dróg i obiektów mostowych oraz zarządzanie organizacją ruchu. Dzięki danym wprowadzonym do programu DROGI, możliwe jest wygenerowanie i wydruk Książki drogi. W zakresie prowadzenia organizacji ruchu, dostępne są gotowe symbole znaków drogowych, pozwalające na proste tworzenie Oznaczenie działki Bp czy R to istotne oznaczenia w ewidencji, gdzie klienci kupujący nieruchomości gruntowe, dosyć często zastanawiają się co oznaczają te symbole w ewidencji gruntów i budynków. Wiele osób nie posiada również wystarczającej wiedzy jaki jest proces przekształcenia gruntu rolnego na działkę budowlaną. W ewidencji nie wykazuje się budynków, które nie wymagają geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, o której mowa w art. 2 pkt 7b ustawy, budynków projektowanych, budynków w budowie oraz lokali, w odniesieniu do których nie zostało wydane zaświadczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności U5ezaS. Zobacz jak oznacza się bramę na mapie zasadniej. Symbol bramy składa się z dwóch łuków o promieniu zależnym od skali mapy. Kierunek łuków oznacza stronę w którą otwiera się brama. W skalach 1:200 i 1:5000 bramy nie są rysowane. Znak kartograficzny brama w ogrodzeniu na mapie geodezyjnej Mapę zasadniczą tworzy się na podstawie odpowiednich zbiorów danych zawartych w: bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych, bazie danych ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) EGiB bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu GESUT bazie danych państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju PRG Jakie jeszcze symbole można znaleźć na geodezyjnej mapie zasadniczej: punkty osnowy granice administracyjne i ewidencyjne budynki i obiekty trwale związane z budynkiem kontury użytków gruntowych budowle inżynierskie budowle hydrotechniczne budowle sportowe wysokie budowle techniczne zbiorniki techniczne umocnienia drogowe, kolejowe lub wodne budowle ziemne urządzenia transportowe drogi i jezdnie, place ciągi ruchu pieszego, rowerowego, ulice krawężniki tory kolejowe, tramwajowe przeprawy obiekty związane z komunikacją wody powierzchniowe, rowy tereny leśne, zadrzewione lub zakrzewione trawniki cmentarze obiekty przyrodnicze obiekty orientacyjne w terenie mokradła, szuwary ⍰ Jeśli masz pytania lub potrzebujesz pomocy geodety zadzwoń lub napisz: ☎ +48 690 210 110 ☏ +48 537 468 695 ✉ biuro@ Przystępując do procesu inwestycyjnego, np. planując budowę domu jednorodzinnego, spotkamy się z różnego rodzaju mapami. Mapy geodezyjne, z którymi na różnych etapach inwestycji możemy mieć do czynienia to: mapa zasadnicza, mapa ewidencyjna, mapa do celów projektowych, geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza obiektów budowlanych. W tym artykule chcemy przybliżyć poszczególne rodzaje map, omówić ich zakresy, wykorzystanie oraz przekazać praktyczne uwagi dotyczące ich pozyskania. Co to jest mapa zasadnicza działki? Mapa zasadnicza to opracowanie kartograficzne zawierające informacje o przestrzennym usytuowaniu: punktów osnowy geodezyjnej, działek ewidencyjnych, budynków, konturów użytków rolnych, sieci uzbrojenia terenu, budowli i urządzeń budowlanych oraz innych obiektów topograficznych z wybranymi informacjami opisowymi dotyczącymi tych obiektów. Definicję określa ustawa z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jak wygląda i co zawiera mapa zasadnicza działki? Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 lipca 2021 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej, w załączniku nr 4 określiło organizację, tryb i standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej. Tabele tego załącznika przedstawiają oznaczenia stosowane na mapie i ich znaczenie. Informacje przedstawione na mapie zasadniczej pozyskiwane są z różnych źródeł z państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych, z ewidencji gruntów i budynków, z ewidencji sieci uzbrojenia terenu, z bazy danych topograficznych, bazy osnów geodezyjnych oraz wyników prac terenowych geodetów wprowadzonych do zasobu geodezyjnego. Mapa zasadnicza zawiera kluczowe informacje na temat rozmieszczenia działek, budynków, dróg i innych obiektów, a także przebieg sieci i przyłączy uzbrojenia terenu. Składa się z części informacyjnej i właściwej, tj. kartograficznej. Ma zazwyczaj wielkość arkusza A4. W części informacyjnej oprócz nazwy mapy i jej skali podaje się: województwo, powiat, jednostkę ewidencyjną, obręb i numer działki, której mapa dotyczy. Mapa zasadnicza opatrzona jest pieczęcią potwierdzającą, że ta kopia mapy jest zgodna z treścią materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na dzień wydania. W części właściwej tj. kartograficznej mapa zasadnicza pokazuje granice działek z jej numerami, obrysy budynków z określeniem typu (np. m-mieszkalne, g-gospodarcze, h-hala przemysłowa), ilości kondygnacji i numeru administracyjnego, jeżeli został nadany. Mapa zasadnicza pokazuje również sieci uzbrojenia terenu. W przypadku mediów podziemnych określa podstawowe parametry techniczne (np. średnica kanalizacji). Natomiast jeżeli chodzi o sieci napowietrzne (elektroenergetyczne i teletechniczne) - mapa zasadnicza przedstawia jedynie słupy tych sieci i kierunki przebiegu instalacji bez określenia ich parametrów technicznych. Na mapie zasadniczej pokazane są również utwardzone części działek, takie jak dojścia, dojazdy lub miejsca parkingowe. Skala mapy zasadniczej Poniżej podajemy skale mapy zasadniczej w zależności od zurbanizowania, zainwestowania obszaru, w którym znajduje się zakres terenu objęty mapą: skala 1:500 – dla terenów o znacznym obecnym lub przewidywanym zainwestowaniu, skala 1:1000 – dla terenów małych miast, aglomeracji miejskich i przemysłowych oraz terenów osiedlowych wsi będących siedzibami gmin, skala 1:2000 – dla pozostałych zwartych terenów osiedlowych, terenów rolnych o drobnej, nieregularnej szachownicy stanu władania oraz większych zwartych obszarów rolnych i leśnych na terenach miast, skala 1:5000 – dla terenów o rozproszonej zabudowie wiejskiej oraz gruntów rolnych i leśnych na obszarach pozamiejskich. Mapa zasadnicza a mapa ewidencyjna - różnice Mapa ewidencyjna jest opracowaniem kartograficznym zawierającym przestrzenne informacje o granicach działek i innych obiektów ewidencyjnych, w tym o granicach konturów użytków rolnych i klas bonitacyjnych (tzn. klas jakości gleby pod względem jej wartości użytkowej) oraz ich oznaczenia, a także kontury budynków objętych ewidencją. Mapy zasadnicze i mapy ewidencyjne różnią się między sobą zakresem przedstawionych informacji. Mapa ewidencyjna zawiera ich mniej, np. nie pokazuje sieci uzbrojenia terenu, urządzeń budowlanych i innych obiektów topograficznych. Jest więc bardziej czytelna od mapy zasadniczej i choć zawiera mniej informacji, dla niektórych postępowań jest wystarczająca, jak również bardziej przejrzysta zwłaszcza w terenach intensywnie zurbanizowanych. Mapa ewidencyjna jest więc nakładką na mapę zasadniczą i obejmuje wyłącznie dane ewidencyjne. Do czego potrzebna jest mapa zasadnicza? Mapa zasadnicza ma bardzo szerokie zastosowanie, gdyż wykorzystuje się ją do celów ewidencyjnych, planistycznych i gospodarczych, a także strategicznych. Z punktu widzenia Inwestora, planującego budowę domu, mapa ta jest potrzebna prawie na każdym etapie procesu budowlanego. Mapa zasadnicza jako załącznik do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa zakres załączników do wniosku o uzyskania Warunków Zabudowy. Jednym z kluczowych jest kopia mapy zasadniczej lub ewidencyjnej (w przypadku, gdy dla obszaru objętego wnioskiem nie ma mapy zasadniczej) w zakresie terenu objętego wnioskiem i obszaru oddziaływania inwestycji. Dla inwestycji liniowych np. budowy sieci kanalizacji sanitarnej, sieci gazowej, wymagana skala mapy to 1: 2000. W pozostałych przypadkach wymaganą skalą mapy jest 1:500 lub 1:1000. Mapa zasadnicza niezbędna do wykonania przyłączy Mapy zasadnicze są także konieczne do wstępnego rozpoznania możliwości wykonania przyłączy z istniejącego uzbrojenia terenu i wystąpienia z wnioskiem o określenie warunków wykonania przyłączy do właściwych jednostek zarządzających sieciami. Mapa do celów projektowych bazuje na mapie zasadniczej Mapa do celów projektowych jest to mapa, którą wykonuje uprawniony geodeta w skali 1:500 i zawiera wszystkie informacje z zakresu mapy zasadniczej oraz dodatkowo określa ukształtowanie terenu w formie poziomic (w przypadku znacznego zróżnicowania wysokości w obszarze opracowania) lub w formie określenia rzędnych wysokości siatki punktów (tzw. pikiet geodezyjnych) w przypadku terenu o bardzo małym zróżnicowaniu wysokości. Mapę do celów projektowych Inwestor powinien zlecić geodecie z uprawnieniami, obejmuje ona swoim zasięgiem działkę lub działki przeznaczone do zainwestowania z niezbędnym otoczeniem nie mniejszym niż 30 m. Czasem obszar objęty mapą do celów projektowych trzeba rozszerzyć, tak by objął oddalone sieci uzbrojenia terenu, z których będzie zasilany projektowany budynek. Na mapie do celów projektowych opracowany jest przez uprawnionego projektanta „Projekt zagospodarowania terenu”, będący wraz z opisem do niego podstawowym elementem „Projektu architektoniczno – budowlanego”, niezbędnym do uzyskanie decyzji pozwolenia na budowę. Format mapy do celów projektowych w przypadku planowania budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego to najczęściej wielkość A3. Mapa do celów projektowych winna być opatrzona klauzulą potwierdzającą przyjęcie wyników prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sprawdź nasze projekty domów do 70m2 powierzchni zabudowy, które wybudujesz bez pozwolenia na budowę. Mapa geodezyjna inwentaryzacji powykonawczej Innym rodzajem mapy geodezyjnej, którą kończymy cały proces przygotowania inwestycji i jej realizacji, jest geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza obiektów budowlanych. Mapa inwentaryzacji powykonawczej, wykonywana również przez uprawnionego geodetę, obejmuje swoim zakresem teren naszej inwestycji z najbliższym otoczeniem i pokazuje elementy z zakresu mapy zasadniczej ze szczególnym uwzględnieniem zrealizowanych elementów inwestycji, tj. obrysu wybudowanego budynku lub budynków z przyłączami i elementami utwardzonego terenu (dojścia, dojazdy, tarasy ziemne itp.). Mapa ta winna być opatrzona oświadczeniem geodety, który sporządza mapę i stwierdza, że lokalizacja budynku (lub budynków) jest zgodna z warunkami decyzji pozwolenia na budowę, na podstawie której został zrealizowany. Mapa inwentaryzacji powykonawczej, aby stać się pełnowartościowym dokumentem, winna być opatrzona klauzulą potwierdzającą przyjęcie wykonanej inwentaryzacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zobacz najciekawsze projekty domów! Zobacz więcej projektów Kto wydaje mapę zasadniczą? Mapę zasadniczą, a właściwie jej kopię, można uzyskać w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartografii, który jest właściwy dla położenia danej działki, jako dokument potrzebny np. do wniosku o wydanie warunków zabudowy. Takie ośrodki działają przy starostwach w całej Polsce i często znajdują się w tych samych budynkach co pozostałe wydziały starostwa. Natomiast w celach informacyjnych można ją obejrzeć online na portalu „ z powszechnym dostępem. Wniosek i dokumenty potrzebne do uzyskania mapy zasadniczej lub ewidencyjnej W celu uzyskania mapy zasadniczej działki lub mapy ewidencyjnej należy pobrać, wypełnić i wydrukować wniosek (formularz edytowalny P i P1) lub pobrać i wypełnić wniosek w formie papierowej w biurze państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, mieszczącego się na ogół w budynku starostwa powiatowego. Wypełniając wniosek, należy wskazać w formularzu P przedmiot wniosku (mapa zasadnicza lub mapa ewidencyjna) oraz cel pobrania materiałów (np. złożenie wniosku o Warunki Zabudowy). Należy wybrać również sposób udostępnienia materiałów (forma papierowa czy elektroniczna). W przypadku wyboru formy elektronicznej należy podać dane kontaktowe, w tym adres e-mail, na który dokumenty opłaty i materiały mają być przesłane. Wypełnienie tych danych oznacza automatycznie zgodę na ich przetwarzanie przez ten urząd. W części P1 formularza należy określić parametry, którym ma odpowiadać udostępniana mapa oraz dane identyfikujące obszar, dla którego mapa ma być wydana (obręb ewidencyjny i numer ewidencyjny działki). Wniosek można złożyć w wersji papierowej lub elektronicznej. W wielu przypadkach, załatwiając sprawę osobiście w biurze państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, można uzyskać mapę zasadniczą lub ewidencyjną „od ręki”. Cena mapy zasadniczej działki Zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 24 września 2020 r. o udostępnianiu materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego od 01 stycznia 2021 r. obowiązują nowe stawki opłat. W tabelach, które są załącznikiem do rozporządzenia, zestawione są stawki za pozyskanie różnych rodzajów map geodezyjnych. W zależności od jej rodzaju i obszaru, jaki ma obejmować, określona jest wysokość opłaty. Przykładowo, za kopię mapy zasadniczej w postaci rastrowej – 14,55 zł/ha, (mapa prowadzona w postaci mapy papierowej), za kopię mapy zasadniczej w postaci wektorowej (cyfrowej) 20,78 zł/ha. Zwyczajowo jednak wysokość opłaty nalicza pracownik Starostwa Powiatowego, służby geodezyjnej, gdyż obliczenie wysokości opłaty nie jest niestety łatwe. Cena uzyskania mapy do celów projektowych jest uzależniona od obszaru opracowania oraz od stopnia zurbanizowania terenu. W przeciętnych warunkach cena ta mieści się pomiędzy - a zł. Cena uzyskania mapy geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej mieści się zwykle pomiędzy zł a zł. Ceny opracowań geodezyjnych takich jak wspomniana mapa do celów projektowych, czy inwentaryzacja powykonawcza, kształtować też może rynek usług geodezyjnych. Ile trzeba czekać na mapę do celów projektowych? W procesie inwestycyjnym, pojęcie czasu jest jednym z ważniejszych. Opracowanie niezbędnej dokumentacji projektowej, uzyskanie pozwolenia na budowę, a następnie okres realizacji, do momentu wprowadzenia się do wymarzonego domu, wszystkie te etapy wymagają oszacowania czasu ich trwania. Na początkowym etapie przygotowania inwestycji w fazie projektowej, jest opracowanie mapy do celów projektowych. Czas tego opracowania geodezyjnego, wykonanego przez uprawnionego geodetę zależy od wielu czynników, a przede wszystkim od ilości pracujących w danym terenie uprawnionych geodetów oraz ilości zleceń, jakie oni posiadają. Proces wykonywania mapy składa się z następujących etapów: pozyskanie, wykorzystanie i analiza materiałów z zasobu geodezyjnego (prowadzonego przez Starostwa Powiatowe), organ służby geodezyjnej i kartograficznej, który otrzymał zgłoszenie prac, udostępnia kopie zbiorów danych lub innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, dotyczących danego zgłoszenia prac niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni roboczych, porównanie treści mapy zasadniczej pozyskanej z zasobu geodezyjnego ze stanem faktycznym w terenie, dokonanie niezbędnych pomiarów terenowych w tym sytuacyjnych i wysokościowych, sporządzenie opracowania geodezyjnego, przedłożenie wyników prac geodezyjnych we właściwym starostwie powiatowym, organie służby geodezyjnej i kartograficznej w celu potwierdzenia ich przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dokumenty i materiały przeznaczone dla Inwestora opieczętowane zostają klauzulą urzędową. Obicie mapy do celów projektowych klauzulą kończy etap opracowania mapy. Tak przygotowane opracowanie geodezyjne jest podstawą do podjęcia prac projektowych związanych z realizacją inwestycji np. budową budynku. Okres ważności mapy zasadniczej Przepisy geodezyjne nie określają okresu ważności mapy zasadniczej ani też mapy do celów projektowych. Często obiegowym terminem ważności mapy do celów projektowych jest okres do dwóch lat. Można wykorzystywać opracowania geodezyjne nawet dłużej, pod jednym jednak warunkiem. Treść mapy nie może ulec zmianie. Jeżeli po zakupie mapy w ramach jej zakresu zaistniały zmiany w terenie np. powstały nowe obiekty budowlane lub zmieniło się uzbrojenie terenu, taka mapa nie jest już mapą aktualną. Dla mapy do celów projektowych ważnym aspektem jest również wykonanie zmiany ukształtowania terenu po opracowaniu mapy. Jest to częstym działaniem wykonywanym przez Inwestorów, w ramach przygotowania terenu inwestycji a przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Działania takie niestety dezaktualizującym już mapę. Nie będzie ona w tym zakresie zgodna z układem warstwic lub pikiet na mapie. Mapa więc zachowuje ważność, jeżeli stan terenu oraz sytuacja prawna nieruchomości nie zmieniły się. W przypadku zaistnienia zmian, nawet jeżeli mapa jest wykona stosunkowo niedawno, należy zlecić uprawnionemu geodecie aktualizację mapy. Wykonanie aktualizacji jest objęte analogicznymi czynnościami geodezyjnymi, jak w przypadku opracowania mapy bazowej. Mapa do celów projektowych jest podstawą do opracowania projektu zagospodarowania działki lub terenu w postępowaniu związanym z uzyskaniem pozwolenia na budowę. Przepisy Prawa budowlanego ( pkt 1) precyzują jedynie, że projekt zagospodarowania ma być wykonany na aktualnej mapie. Nie określają daty ważności opracowania geodezyjnego. Częstym zabezpieczeniem, w przypadku mapy do celów projektowych z odległą datą opracowania jest adnotacja geodety lub projektanta o aktualnej treści mapy. Czytaj również: Decyzja o Warunkach Zabudowy i Zagospodarowania Terenu. Wszystko, co musisz wiedzieć, starając się o Warunki Zabudowy. Mapa sytuacyjno-wysokościowa jest częścią dokumentacji projektowej Mapa sytuacyjno-wysokościowa jest załącznikiem do dokumentacji projektowej związanej z budową domu lub innego obiektu. Do wykonania mapy sytuacyjno-wysokościowej uprawniony jest jedynie geodeta. Spis treściCzym jest mapa sytuacyjno-wysokościowaCo zawiera mapa sytuacyjno-wysokościowaCo wyróżnia mapę sytuacyjno-wysokościowąKiedy potrzebna jest mapa sytuacyjno-wysokościowa Czym jest mapa sytuacyjno-wysokościowa Mapa sytuacyjno-wysokościowa dla danego terenu/działki powstaje na bazie mapy zasadniczej, jednak zawiera dodatkowe informacje o aktualnym przestrzennym rozmieszczeniu obiektów geograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, uwzględnia podziemne, naziemne i nadziemne sieci uzbrojenia terenu. Podstawy prawne dla zakresu mapy sytuacyjno-wysokościowej i sposobu jej sporządzania określają: ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne, rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie z 21 lutego 1995 (z późn. zmianami), rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z 18 sierpnia 2020. Co zawiera mapa sytuacyjno-wysokościowa Mapa sytuacyjno-wysokościowa powstaje na bazie mapy zasadniczej, która zawiera informacje o: przestrzennym usytuowaniu punktów osnowy geodezyjnej dla danego terenu, działkach ewidencyjnych, budynkach /budowlach /urządzeniach budowlanych, konturach użytków gruntowych, sieciach uzbrojenia terenu, a także informacje opisowe dotyczące tych obiektów. Na mapie sytuacyjno-wysokościowej są dodatkowo naniesione pomiary liniowe wykonane w terenie przez uprawnionego geodetę, w szczególności odległości między charakterystycznymi punktami sytuacyjnymi mającymi znaczenie dla projektu budowlanego. Geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe wykonuje się w nawiązaniu do punktów poziomej i wysokościowej osnowy geodezyjnej: linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, linie zabudowy oraz osie ulic, dróg itp., usytuowanie zieleni wysokiej, ze wskazaniem pomników przyrody, usytuowanie innych obiektów i szczegółów wskazanych przez projektanta. Mapa sytuacyjno-wysokościowa zawiera informacje i wskazówki niezbędne dla wykonania konkretnego projektu. Przepisy dosyć precyzyjnie regulują zasady jej wykonania, jedna z nich dotyczy skali. Mapy działek budowlanych nie mogą być mniejsze niż 1:500; mapy zespołów obiektów oraz budownictwa przemysłowego, nie mniejsze niż 1:1000, a mapy rozległych terenów, nie mniejsze niż 1:2000. Podsumowując, opis mapy do celów projektowych zgodnie z przepisami musi zawierać: tytuł mapy „Mapa do celów projektowych”, skalę mapy, nazwę miejscowości, identyfikator i nazwa jednostki ewidencyjnej, identyfikator i nazwa obrębu ewidencyjnego, imię i nazwisko lub nazwa podmiotu, który wykonał mapę, oraz podpis osoby reprezentującej ten podmiot, imię i nazwisko, numer świadectwa nadania uprawnień geodety, który sporządził mapę oraz jego podpis, oznaczenie kancelaryjne zgłoszenia pracy geodezyjnej, nazwa układu współrzędnych prostokątnych płaskich oraz układu wysokości, oznaczenie granic obszaru, który był przedmiotem aktualizacji, datę opracowania mapy. Ewidencja gruntów i budynków Decyzja o warunkach zabudowy. Wniosek, koszty, czas oczekiwania na wydanie decyzji o WZ Co zawiera miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jak uzyskać wypis i wyrys? Opłaty skarbowe w budownictwie Co wyróżnia mapę sytuacyjno-wysokościową Przede wszystkim mapa sytuacyjno-wysokościowa jest dokładniejsza od mapy zasadniczej. Dla odróżnienia która jest którą (gdy np. mapa nie jest zatytułowana) pomocą będą kolory. Na mapie sytuacyjno-wysokościowej brązowe linie przerywane wyznaczają grunty obciążone służebnościami gruntowymi ujawnione w księgach wieczystych, przy których umieszcza się opis tych służebności. Na mapie umieszcza się oznaczenia i symbole konturów użytków gruntowych, które nie zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Kolorem pomarańczowym zaznacza się punkty osnowy geodezyjnej podlegające ochronie. Do sporządzenia mapy sytuacyjno-wysokościowej geodeta oprócz wykonania własnych pomiarów może wykorzystywać wszelkie opracowania planistyczne oraz projekty budowlane i inne dokumenty objęte pozwoleniem na budowę, przechowywane przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Sporządzenie mapy sytuacyjno-wysokościowej dla jednej działki trwa od przyjęcia zlecenia przez geodetę najczęściej od 2 tygodni do 1 miesiąca, najpierw trzeba wystąpić do urzędu (odpowiedni ośrodek dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej albo wydział geodezji) o wypis z mapy zasadniczej. To jest usługa płatna zgodnie z cennikiem opłaty skarbowej. Geodeta swoją pracę sporządzenia mapy sytuacyjno-wysokościowej (której podstawą jest mapa zasadnicza) wycenia w odniesieniu do wielkości działki, której pomiary będzie wykonywał. Kiedy potrzebna jest mapa sytuacyjno-wysokościowa Mapa sytuacyjno-wysokościowa, jako najbardziej aktualna, jest podstawą do wykonania projektu budowlanego. Może też być wykorzystana do celów opiniodawczych jako: załącznik do wniosku o wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, załącznik do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, załącznik do zgłoszenia robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę. Mapa sytuacyjno-wysokościowa przyda się też wykonawcy, gdy np. planowany jest budynek w odległości nie większej niż 4 m od granicy działki, a w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym (PZGK) brak jest danych z wymaganą dokładnością, natomiast mapa dostarcza aktualne pomiary potwierdzone przez geodetę. Mapa zasadnicza, jako wielkoskalowe opracowanie kartograficzne, jest podstawową mapą państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 40 Ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne). Zobacz naszą nowoczesną Mapę Geoportal360 Definicja mapy zasadniczej Definicję mapy zasadniczej, zwanej również Podstawową Mapą Kraju, zawarto w art. 2 pkt. 7 Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przez określenie “mapa zasadnicza” należy rozumieć: “wielkoskalowe opracowanie kartograficzne, zawierające informacje o przestrzennym usytuowaniu: punktów osnowy geodezyjnej, działek ewidencyjnych, budynków, konturów użytków gruntowych, konturów klasyfikacyjnych, sieci uzbrojenia terenu, budowli i urządzeń budowlanych oraz innych obiektów topograficznych, a także wybrane informacje opisowe dotyczące tych obiektów”. Kto zajmuje się prowadzeniem mapy zasadniczej? Mapa zasadnicza jest własnością państwa. Jej prowadzenie zostało powierzone starostom. Tylko w wyjątkowych przypadkach mapę zasadniczą może prowadzić gmina. W Polsce od 5 kwietnia 2013 r. obowiązuje teleinformatyczny model prowadzenia mapy zasadniczej, który został opisany w Rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z 12 lutego 2013 r. w sprawie bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (zgodnie z art. 53b ustawy Prawo geodezyjne mapa zasadnicza może być prowadzona w postaci analogowej do czasu jej przekształcenia do postaci cyfrowej nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2013 r.). Cytowane rozporządzenie utraciło swoją moc wraz z wejściem w życie Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej. Przeczytaj: Mapy geodezyjne – podstawowe rodzaje Bazy danych służące do tworzenia mapy zasadniczej Podstawą tworzenia mapy zasadniczej są zbiory danych zawarte w: bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych, bazie danych ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości), bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, bazie danych państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych, w bazie danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1: 500 – 1: 5000, zwanej dalej „BDOT500”, oraz organizację, tryb i standardy techniczne tworzenia tej bazy. Aktualizacji danych zgromadzonych w BDOT500 (baza danych obiektów topograficznych) dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu danych lub informacji niezbędnych do tej aktualizacji, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia: wpisania do ewidencji materiałów zasobu nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych zbiorów danych BDOT500, pozyskania odpowiednich informacji z innego rejestru publicznego. Mapa zasadnicza w systemie teleinformatycznym Mapę zasadniczą tworzy się w systemie teleinformatycznym w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000 (§ 18). System teleinformatyczny, w którym tworzona jest mapa zasadnicza zapewnia w szczególności: kontrolę dostępu do danych i autoryzację użytkowników systemu, identyfikację źródła obiektów stanowiącego podstawę do tworzenia mapy zasadniczej, generalizację i wizualizację kartograficzną obiektów, o których mowa w § 13 (Wykaz obiektów stanowiących treść mapy zasadniczej jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia), generowanie i redakcję kartograficzną treści mapy zasadniczej, przetwarzanie treści mapy zasadniczej do zbiorów danych w postaci cyfrowej lub dokumentów elektronicznych GML (GML – język znaczników geograficznych, oparty na formacie XML, przeznaczony do zapisu danych przestrzennych w celu ich wymiany między systemami informatycznymi), wydruk mapy zasadniczej: a) w kroju arkuszowym, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy, b) wybranego obszaru. Treść mapy zasadniczej w kroju arkuszowym lub wybranego obszaru Szczegółowa treść mapy zasadniczej w kroju arkuszowym lub wybranego obszaru określa w § 19 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej. Treść mapy zasadniczej w kroju arkuszowym lub wybranego obszaru zawiera: kartograficzną reprezentację obiektów, nazwy oraz skróty i oznaczenia dotyczące obiektów, wśród, których znajdują się: granice jednostek terytorialnego podziału państwa trójstopniowy podział kraju), granice jednostek ewidencyjnych (granice gmin), granice obrębów ewidencyjnych (obręb ewidencyjny jest częścią jednostki ewidencyjnej – gminy), granice działek ewidencyjnych, opisy i kontury użytków gruntowych, w tym ekologicznych, opisy i kontury klas gleboznawczych, usytuowanie budynków, stabilizowane (trwałe) punkty graniczne, numery ewidencyjne działek, numery porządkowe budynków, numery ewidencyjne budynków, numery punktów załamania linii granicznych, nazwy ulic i oznaczenia dróg publicznych oraz elementy sieci uzbrojenia terenu, urządzenia inżynieryjno-techniczne naziemne, w tym punkty położenia armatury naziemnej przewodów uzbrojenia technicznego, linie przebiegu przewodów i elementów uzbrojenia terenu takich jak: sieci wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, ciepłownicze, elektroenergetyczne, telekomunikacyjne, benzynowe, niezidentyfikowane, naftowe, inne uzbrojenia terenu, zarówno te istniejące, jak i projektowane, oznaczone są na mapie zasadniczej kolorami, których wzorniki są ujęte w rozporządzeniu. 3. informacje dodatkowe, w szczególności: nazwę mapy, godło mapy, skalę mapy, układ współrzędnych płaskich prostokątnych, układ wysokościowy (z punktem odniesienia „Kronsztad”), geodezyjny układ odniesienia (obowiązującym układem odniesienia dla prowadzenia mapy zasadniczej jest układ „2000” (do 24 sierpnia 2000 r. był nim układ „1965”), lokalizację obszaru uwzględniającą podział administracyjny, siatkę kwadratów, współrzędne prostokątne płaskie, co najmniej dwóch skrajnych punktów przecięcia siatki kwadratów; 4. ramkę arkusza mapy, w przypadku kroju arkuszowego. Przeczytaj: Mapy geodezyjne do celów prawnych (sądowych) Wykorzystanie mapy zasadniczej Mapa zasadnicza, jako jedna z podstawowych map geodezyjnych, zawiera praktycznie wszystkie informacje na temat konkretnego terenu. Zawarte na mapie zasadniczej elementy geograficzne, ewidencyjne, infrastruktury budowlanej naziemnej i podziemnej stanowią podstawę tworzenia planów mających dla państwa strategiczne znaczenie. Mapa zasadnicza jest dokumentem wymaganym w wielu czynnościach administracyjnych. Na kanwie mapy zasadniczej, bądź jej kopii, budowane są plany budowy, projekty, jak również prowadzone są czynności geodezyjne związane z rozgraniczeniem nieruchomości i podziałem, a także wznawiane są granice nieruchomości. Poniżej przedstawiam niektóre z aktów prawnych mówiące w swej treści o wykorzystaniu mapy zasadniczej: 1. Mapa zasadnicza jako załącznik do pozwolenia na budowę. W art. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane czytamy, że „Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich”. 2. Ustalenie przebiegu granic i sporządzenie dokumentacji przy rozgraniczaniu nieruchomości. Jednym z wielu dokumentów w oparciu, o który geodeta może ustalić przebieg granicy nieruchomości, może być mapa zasadnicza. W Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r., § czytamy, że w razie braku dokumentów, o których mowa w pkt. 1, podstawę ustalenia przebiegu granic nieruchomości stanowią mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic, w szczególności… f) mapa zasadnicza. 3. Sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania pszennego. W Ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja 2017 r. (poz. 1073) o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 16, czytamy: „Plan miejscowy sporządza się z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym”. Następnie w Art. 52. 1. w/w rozporządzenia: „Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora. Wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać: – określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego”. Przeczytaj: Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej. Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Foto: Fotolia PTG - Polskie Towarzystwo Geodezyjne » Forum » GEODEZJA » Mam problem... Proszę o pomoc... » Mapa zasadnicza - oznaczenie 'nawisów' wg obowiązujących przepisów Drukuj Strony: [1] Do dołu Wątek: Mapa zasadnicza - oznaczenie 'nawisów' wg obowiązujących przepisów (Przeczytany 8388 razy) 0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek. WitamMam problem z oznaczeniem na mapie zasadniczej elementów trwale związanych z - wcześniej zwykle oznaczany jako wiata, a teraz jak? nawis? taras? inna budowla?ZASIĘG NAWISU DACHU (sam dach bez kondygnacji) - nawis? WIATA - wg ostatnich zaleceń GUGiK - inna budowla, ale jak to się się ma do PKOB, gdzie wiata to szczególny rodzaj budynku?Mam też problem z interpretacją zapisu rozporządzenia - załącznik nr7:5. W przypadku gdy obiekt: blok budynku stanowi nawis lub łącznik, to opis obiektu zawiera oznaczenie numerów kondygnacji pomiędzy którymi znajduje się przedstawia oznaczenie graficznie przy obiekcie budynek i obiekcie nawis: 2/3? nawis pomiędzy kondygnacją 2 i 3? Jakie będzie oznaczenie nawisu w budynku dwukondygnacyjnym gdzie nawis stanowi wystającą kondygnację nr 2 nad kondygnację nr 1 budynku? Zapisane Na "mapę zasadniczą" raczej tych elementów nie wprowadzisz, bo raczej nie są jej treścią i żadnym gml raczej nie uda ci się tego przekazać. Chyba że to pytanie od strony pracownika urzędu - tu już fantazja starostów i prezydentów jak np. w Krakowie, gdzie treścią mapy zasadniczej są różne dziwne natomiast chcesz te elementy wprowadzić na mapę do celów projektowych to chyba nie ma problemu - wystarczy dodać legendęBalkon, nawis dachu (okap) - nigdy w życiu takich elementów architektonicznych nie wprowadzałem na mapę, ani nie widziałem na mapie zasadniczej. W ogóle koncepcja stosowania innego obiektu jako nowy symbol jest mocno dziwna - jak zrobisz okap symbolem nawisu to każdy kto będzie czytał taką mapę uzna to za nawis... jaki jest sens wprowadzanie takiego zamieszania?Co do wiaty to może można się posłużyć przepisami rozp. egib i obrysie budynku i podporach - jeśli wiata ma być budynkiem to rysuj jako budynek wg tych zasad. Ale nie jestem do końca przekonany do tego pomysłuCo do oznaczenia nawisów to moim zdaniem odpowiedź na Twoje pytanie byłoby 1/2 Zapisane Czyli np. taki nawis dachu z podporą namierzasz celem obliczenia powierzchni zabudowy, wykazujesz w roboczej bazie danych, ale na mapie np. powykonawczej już nie. Zgadza się? Zapisane Tak mamy skonstruowane nasze rozporządzenia, że większość budynków z tego linku nie dasz rady poprawnie wprowadzić do mapy: jak wprowadzisz do bazy coś takiego: jak określisz współrzędne naroży? Przypominam, że każdy narożnik masz zmierzyć z dokładnością względem osnowy i ponadto musisz podać miary kontrolne. Albo coś takiego: tu określisz, co jest nawisem, co budynkiem i gdzie jest ile kondygnacji? Jak w ogóle określisz ilość kondygnacji nad nawisem?Nasze rozporządzenie w sprawie egib zatrzymało się gdzieś w XVI wieku i góra do tamtej architektury by się sprawdziło. A najlepsze jest, że leśnym dziadkom tego nie wytłumaczysz... Tyle, że architekci mają w nosie nasze problemy z nanoszeniem ich pomysłów na mapę. W zasadzie cały świat poza geodezją ma w nosie nasze problemy... Zapisane Drukuj Strony: [1] Do góry PTG - Polskie Towarzystwo Geodezyjne » Forum » GEODEZJA » Mam problem... Proszę o pomoc... » Mapa zasadnicza - oznaczenie 'nawisów' wg obowiązujących przepisów Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

oznaczenia budynków na mapie zasadniczej